حقیقت تلخ

حقیقت تلخ

ﺩﻭﺳﺖ ﻓﺎﺭﺱ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﻦ :ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﮎ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﯾﻢ، ﺗﻮ ﻭﺍﺭﺙ ﺗﺎﺭﯾﺦ 2700 ﺳﺎﻟﻪ ﺷﺪﯼ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﺻﯿﻞ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ، ﺍﻣﺎ ﻣﻦ مجبور ﺑﻪ ﻧﺴﯿﺎﻥ کهنترین تاریخ ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻡ .

ﺗﻮ ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺎﺩﺭﯾﺖ ﺷﻌﺮ ﺧﻮﺍﻧﺪﯼ ﻭ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﮔﺮﻓﺘﯽ. ﻭ ﻣﻦ به دلیل ﺻﺤﺒﺖ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺎﺩﺭﯾﻢ ﺣﮑﻢ ﺍﺧﺮﺍﺝ .

ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺘﯽ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺎﺩﺭﯾﺖ ﺭﺍ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ ﺑﺎسواد ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺩﻭﻣﯿﻦ ﺯﺑﺎﻥ ﺭﺍ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ بودم ﺑﯽ ﺳﻮﺍﺩ.

ﺗﻮ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺎﺩﺭﯾﺖ ﮐﺘﺎﺏ، ﻣﺪﺭﺳﻪ، ﺭﺍﺩﯾﻮ، ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ، ﻣﺠﻠﻪ، ﻧﺸﺮﯾﻪ ﻭ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺩﺍﺷﺘﯽ ﻭ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞﺯﺑﺎﻥ ﻣﺎﺩﺭﯾﻢ ﺗﺤﻘﯿﺮ، ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻭ ﺗﻨﺒﯿﻪ .

ﺑﺎ ﺍﯾﻨﻬﻤﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭘﺎﯾﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺑﯿﺮﻭﻥﮔﺬﺍﺷﺘﯿﻢ، ﺗﻮ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ ﻓﺎﺭﺱ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﮐﻪ ﺑﻪﺯﺍﺩﮔﺎﻫﺖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﯽ ﺑﺎ ﮔﻮﯾﺶ ﺷﯿﺮﯾﻦ ! " ﻓﺎﺭﮔﻠﯿﺴﯽ" ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﯽ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪﮎ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ، ﭼﻮﻥ ﺍِﺑﺎﺩﺍﺷﺘﯽ ﺍﺯ ﺁﻣﻮﺯﺷﺶ .

ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﻢ ﻫﻨﻮﺯ ﺣﺎﺿﺮﯾﻢ ﺗﺤﻘﯿﺮ ﺷﻮﯾﻢ، ﻭﻟﯽ ﺯﺑﺎﻧﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﯾﻢ.

ﻣﻦ یک ترک ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ترک ﻣﯿﻤﺎﻧﻢ ﻭ ﺑه ترک ﺑﻮﺩﻧﻢ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﻣﯿﮑﻨﻢ

یاشاسین آنا دیلیم. آنایوردوم. آنا توپراغیم.